Pan sobie kazał przywieść białogłowę,

Aby z nią mógł mieć tajemną rozmowe.

Czekawszy chłopca dobrze długą chwilę,

Tak zeby drugi uszedł był i milę,

Pojźrzy pod okno, a ci sobie radzi!

I r""zecze z góry do onej czeladzi:

"Po diable, synku, folgujesz tej paniej:

Jam kazał przywieść, a ty jedziesz na niej".


"Nasz dobry doktor spać się od nas bierze, 

Ani chce z nami doczekać wieczerze." 

"Dajcie mu pokój! najdziem go w pościeli, 

A sami przedsie bywajmy weseli!" 

"Już po wieczerzy, pójdzmy do Hiszpana!" 

"Ba, wiere, pódzmy, ale nie bez dzbana." 

"Puszczaj, doktorze, towarzyszu miły!" 

Doktor nie puścił, ale drzwi puściły. 

"Jedna nie wadzi, daj ci Boże zdrowie!" 

"By tylko jedna!" - doktor na to powie. 

Od jednej przyszło aż więc do dziewiąci, 

A doktorowi mózg się we łbie mąci. 

"Trudny - powiada - mój rząd z tymi pany: 

Szedłem spać trzeźwo, a wstanę pijany."