Milczycie w obiad, mój panie Konracie;
Czy tylko na chleb gębę swą chowacie?
Pani jako nadobna, tak też i uczciwa!
Patrząc na twą wdzięczną twarz, rymów mi przybywa,
Które jesli się ludziom kiedy spodobają,
Na więcej mnie, niż tobie, być powinne mają.