Panie, to moja praca, a zdarzenie Twoje; 

Raczyż błogosławieństwo dać do końca swoje! 

Inszy niechaj pałace marmorowe mają 

I szczerym złotogłowem ściany obijaja, 

Ja, Panie, niechaj mieszkam w tym gnieździe 

ojczystym, 

A Ty mie zdrowiem opatrz i sumnieniem czystym, 

Pożywieniem ucciwym, ludzką życzliwością, 

Obyczajami znośnymi, nieprzykrą starością.


Ślachetne zdrowie,

Nikt się nie dowie,

Jako smakujesz,

Aż się zepsujesz.

Tam człowiek prawie

Widzi na jawie

I sam to powie,

Że nic nad zdrowie

Ani lepszego,

Ani droższego;

Bo dobre mienie,

Perły, kamienie,

Także wiek młody

I dar urody,

Mieścia wysokie,

Władze szerokie

Dobre są, ale -

Gdy zdrowie w cale.

Gdzie nie masz siły,

I świat niemiły.

Klinocie drogi,

Mój dom ubogi

Oddany tobie

Ulubuj sobie!